Gent, 18 juni 2011
Ik zag sterren in je ogen
van plastic
Zij waren hoog noch onbereikbaar
maar pasten in mijn hand
Vijf plastic armen om mij in te dragen
om mijn perfecte wensen menselijk te maken
Losgebroken wolken verduisteren de echte
maar plastic sterren vormen een buffer voor geluk
Vanaf de wanden van ons huis waken zij gestaag
en niet vanuit de hoogte en haar wispelturigheid
Wij leven in een kinderkamer
zorgen zijn voor later
Trein naar Antwerpen, 30 april 2011
De dichter
Het leven past me beter
nu ik in poëzie
mag spreken
nu jij me toch verstaat
in alle witregels
die ik praat.
Bus naar Gent, 23 maart 2011
Het ritme van de dagen
Met ouder worden
deinen de dagen in elkaar
Nachten worden onderdelen
die dagen maken
zijn niet langer opgelegd baken
tussenin
Waar ravijnen vol verveling waren
stoeit nu het leven
ravot en overspoelt
de bakens beven
Maar wel zacht
zoals een wasmachine
voor volwassen vuile kleren
Gent, 23 februari 2011
Lakens had je niet
Wel liefde voor één nacht
woorden om je te bedekken
en een deken bevlekt
met gemorste minnaressen
Je beloofde echter
je kwistigheid te gieten
naar mijn mate
en ik liep buiten mijn rand
maar zonder te lekken
Voelde het fijn
en in al onze aanwezigheid
liefkoosde ik je echtheid
onder plastic sterren
Het was ontdekken voor één nacht
op blote voeten
in het roepen van een grens
vertoeven
Je sigarettenrook als mijn ontbijt
om het hunkeren te stillen
- en mijn adem die nog naast jou
had willen blijven liggen -
blies me in vreemde dromen weer naar huis
Daar waste ik mezelf
trok verse lakens aan
boven onze naaktheid
en bewaarde
Gent, 8 februari 2011
Volgend gedicht werd geselecteerd in de Poemtata-poëziewedstrijd 2011 en opgenomen in de Poemtata-poëziebundel 'Ook verdoofde woorden worden wakker'.
Bezoek
In strijd met de wetten van de eenzaamheid
bezoek je me.
Je veegt je voeten aan mijn verwelkte welkom,
hangt je jas aan mijn ongekapte stok
en schenkt me een bos vol bloeien.
Je vraagt hoe het gaat en blijft rustig staan,
wilt niet dat ik loop om een antwoord
of de koffie achterna.
Mijn kamer staat je, merk ik verbaasd,
en ik loop drie vraag-antwoord-rondjes
om je heen.
Dan ga je maar weer,
je zitten spaar je voor later.
Gent, januari 2011
Epos
Wanneer de zon haar stralen onderlaat
en het strelen van de wereld aan mij overlaat,
vang ik mijn hartstocht als minneridder aan.
Mijn zwaard is een vrouwenhand, niet meer onbezonnen en
net voldoende oud voor het evenwicht van strelen,
het balanceren tussen beheersing en vervelen door teveel.
Mijn schild een paar warme vrouwenbenen
die heren en wilden hun verschillen ontneemt,
hen alleen nog maar ’t zelfde doet willen en geschillen vergeet.
En zo, tijdens ’t heetst van de strijd,
bij ‘t rechtvaardig verdelen van al dat strelen,
smelt ik in pareltjes zweet voor de wereld en val,
tegen de ochtend, in een moessonregen
op het aardoppervlak neer.
Daar bedrijf ik met dauwdruppeltjes, jonge deernen,
de liefde en zij gniffelen bij ’t opkomen van de zon.
Want daglichts meester mag dan wel pretenderen dat hij
de heetste stralen kan geven, mijn warme strelen
waarderen ze nu meer.
’t Geheim zit ‘m zo: Ik verbrand nooit.
En alleen zo blijft verlangen ’t grootst.
Zaffelare, 29 december 2010
Voed me
Voed mijn huid, toe,
voor er rimpels komen.
Voed me tegen ouderdom.
Streel me.
Strijk alle plooien glad
die al onderhuids
op me liggen te wachten.
Of op z ’n minst, sta toe
dat de accordeon die de ouderdom
in mijn vel en lichaam vormt,
zijn lied kneedt
naar jouw handen.
Gent, 25 november 2010
Verse soep
Dat ik er een soep van maakte!
riep moeder kwaad
terwijl ik met opgehaalde neus en schouders de hare proefde
en pas na mijn apenjaren haar liefde voelde
in de fijnheid van de gesneden groenten
Zaffelare, 14 november 2010
Poëzie zit overal,
zelfs in de verdoken hoekjes van de wereld
licht ze op
of trekt u mee
De diepte in
en dieper
Zodat de laagte
toch nog ’t allerhoogste wordt
en u doet voelen
dat ge lééft
en niet in een utopie
van perfectionisme
naar vergeten van de echtheid streeft.
Bus naar Zaffelare, 19 augustus 2010
De kleine dingen in het leven
zijn met veel.
Niet wetend waar te kijken eerst
heb ik er gezien geen een
wanneer de grootsheid van hun leger-eenheid
in de geschiedenis van het vergetene
langs mij heen marcheert.
In de Spiegeltent tijdens de Gentse Feesten, 26 juli 2010
Afgewerkt vandaag, 26 augustus, in mijn Gentse kot, luisterend naar Amatorski.
Een lijflied
Lichaam te veel aan.
Daarmee leren leven
van jongs af aan.
Het aankleden, in bad steken
en leren mooi te wezen,
elke bezwete en afgeleefde keer weer,
om de beperking die het levert
schijnbaar te compenseren
en er een schoon visitekaartje van te creëren.
Zonder, immers,
zou ik kunnen zweven
tot bij de oorsprong van de regen,
het geheim van mooie heren
en het oog van elke naald
wanneer ik tachtig jaar zal wezen.
Maar gewichtloos, tijdloos, eeuwig zijnd,
zouden kussen moeilijk kunnen worden ingelijfd.
Noch zouden water, regen en de tijd hun intensiteit en diepgang
kunnen kerven in trotse rimpels en tintelingen in mijn lijf.
En ook naald en oog zouden overbodig zijn.
Niets wat zij vervaardigen kunnen, zou ooit worden gedragen
en evenmin ooit, wanneer de avond valt,
door ontbrekende mannenhanden met een wellust van aanwezigheid
van mijn onbestaande lichaam kunnen worden afgetrokken.
In mijn Gentse kot, 23 juli 2010
“Na 4 maanden als Madrileen
zéér opwindende ‘dingen’ te hebben beleefd,
is er niets dat ‘k in ’t Spaans heb meegemaakt,
dat tot zijn recht komt in de Vlaemsche taal”
Writer ’s block
LAP!
Een writer’ s blok
aan mijn been.
Hoe komt ge daar van af,
hoe gaat da heen?
… Of misschien moet ‘k er net mee spelen?
(Zoals kinderen luchtkastelen betreden
met blokken lego
rode lopers
naar hun droomwerelden creëren.)
Madrid, 29 april 2010
Oude baarden - kennishaarden
Al grazend in een oude man zijn baard,
eet ik zonder jagen, wat hem jaren
vraagde, om als prooi van toekomst
en ervaring buit te maken .
Ik hap gretig toe, en leer
hoe het toch nog moeite vraagt,
herkauwen in een andere tijdsgeest
dan die waarin het werd vergaard.
Tijdens het indommelen, 4 april 2010, 2:47
"Ging eigenlijk slapen, in mijn Madrileense bed,
maar net toen de slaap mij bijna te pakken kreeg,
kreeg ik inspiratie voor een gedicht.
Dus ben dan maar weer opgestaan."
Regen anders bekeken
Regendruppels vertolken
verdoken vergrootglazen
voor zonnestralen:
hun aanwezigheid toont het gebrek
dat voor velen nodig is om
van waas te komen tot besef.
Bureau kot Madrid, 1 april 2010
Hoogtevrees
Eens zocht ik
een ladder, voldoende lang
voor de afstand tussen hangen
en schouders met
terechte trots bemand.
Ik vond toen een wenteltrap
naar de torenkamer van mijn hart
en kuste mijzelf, al wankelend,
wakker.
Standvastig en met open ogen
kijk ik sindsdien het leven aan
en vind ons beiden op gelijke hoogte.
Bureau kot Madrid, 1 april 2010
Bolle zon
Soms lijken de dingen hol:
een hoofd zonder oog
en een oor zonder hoofd.
Toch hollen we die holle kommen
vol van levensleegte
achterna, tot door oppropping
zich opstopping ontpopt
en je tot stilstaan gedwongen wordt.
Met één volle vastberaden voetstap
kom je dan, van een overdaad
aan holtes, in een spelonk
tussen de wolken
en daar is bolle zon.
Tijdens het luisteren naar Andew Bird - Anonaminal, 13 maart 2010
Zicht van een blinde
Hij doopte zijn ogen in haar
tranen, gelaten
toen de hare haar hadden verlaten.
Samen ervaarden ze in klaarheid
zonder kant, de wereld, naakt
van oppervlakte, overmand.
Met de bus op weg naar de Spaanse universiteit, 23 februari 2010
Blootvoets
Je voet, naakt, ontdaan
van schoen en boen,
biedt zich kwetsbaar aan mij aan.
Mag ik hem echt gebruiken,
als een steun om op te staan?
Kot, 18 januari 2010
De opgejaagdheid der dingen
Snel! Snel! Leef snel!
Drukte van jewelste
Gedachten trachten
daden bij te houden
En
En
En
En STOP! Hou je
kiloleventeller in bedwang,
plaats je geautomatiseerde ik zijn aan de kant.
Je kreeg immers slechts één tank,
vol vergankelijkheid,
toen je leven werd gezet in gang.
Bed op kot, 5 januari 2010
Het lekkerste stuk
Van elk een die eens mijn liefde kreeg
neem ik het beste stuk.
Zo puzzel ik in elkaar,
verrukkelijk perfect,
een beeld van welvoldane waan.
Wie geeft en heeft
de eer, van wie haal
en voeg ik toe, wie gunt mij
- en ik hem -
het ónvolmaakt geluk?
Bed thuis, 1 januari 2010
Gewicht
Als kindje was ik een beetje dik.
Bij het opgroeien vermagerde ik.
Behalve mijn blik, die werd alleen maar
nóg dikker.
Zó dik,
tot hij die pestkoppen
in hun magerheid kon strikken.
Op mijn kot, met het tikken van mijn klok, 16 december 2009
Evaluatie van je levenswijze
Het ritme van je polsslag,
gaat dat sneller of net trager
dan het tikken van de wijzers
in het horloge dat hij draagt?
Tijdens het drogen van mijn haar (en daarbij mijn bril afzettend), 14 december 2009
Voor mijn ongeboren kleinkind
Van mijn ouders kreeg ik
bij mijn eerste kinderblik
het duurzaamste montuur.
De sterkte echter waarmee
ik naar het leven tuur,
werd pas groter naarmate mijn ogen
met de jaren hun trouwheid verloren
en de wereld waziger toonden.
Op mijn sterfbed wil ik schenken
-geen jong mens kan ze al aan-
de strafte van mijn brilglazen.
Maar wordt niet net gezegd dat
té sterke glazen
de ogen sneller slechter maken
en dus een arendsscherpe blik van kennis
nader dragen?
Bureau, 13 december 2009
Jij maakt me groter
Met een perforator knip ik gaatjes
op elk van mijn geschaafde plaatsjes.
Zo blijf ik mooi, alleen word 'k op
den duur wat vager.
Maar jij raapt me liefdevol bijeen,
ontcijfert mijn hiëroglief van confetti-papier
en geeft me mezelf weer.
Elk detail van mij bemind,
vind ik het niet meer nodig
dat ik krimp.
Ik wil bestaan,
in de zo grootst mogelijke zin.
Kot, 1 december 2009
Links en Rechts
Samen met mijn spiegelbeeld
maak ik de wereld beter:
Links en Rechts niet meer verdeeld,
maar nader
wanneer mijn linker-
en dus spiegels rechteroog
zich dichtknijpen voor elkaar.
Tijdens het scheren van mijn benen, 14 november 2009
Haar op mijn tanden
Ik scheer je weg, haar in de boter,
en plak je op mijn tanden.
Zo kan ik je beter vermalen
en verteren.
Problemen zijn er immers voor het geven
van een positief lijdend voorwerp
aan het woord vergeten.
Bureau kot, 26 okober 2009
Een vervolg op 'Volle glazen' (mijn eerste
Overpoort-gedicht, 12/02/2009).
Na lang wachten, laat ik je achter
Eens stuurde je me, in een kuur
van cultuur, je LEERDE me.
Tot je keerde en startte,
in studentenkostuum,
te jongleren met woorden
zo leeg - en ook geen.
Cumulatie hiervan
leidt nu tot hervalidatie
en je smelt weg, samen met
je vastheid in mijn gedachten,
tot je vloeibaar past
in de twintig pintjes die ze met
je drinken, in de marginale oorden,
ergens ter hoogte van de Overpoort.
PROOST!
Kot, na Charlatan, 25 september 2009
Vaar-wel, mijn traan
Ik wou dat mijn tranen
luchtballonnen waren,
dat mijn verdriet in kleurtjes
weg kon waaien,
dat ik de touwtjes zomaar
los kon laten
Kot, 9 september 2009
Minnaar
Jaloers ben ik op haar,
omdat niemand toch
kan komen dichter
bij haar mooie lichaam,
dan zij die het dragen mag
en als kanaal voor pijn en
liefde ervaren kan.
Kot, 9 september 2009
Mama
Mama deelde met mij een oud versleten
laken, tegen nachtmerries en kou.
Mij gaf ze de resterende zachtheid
van enkele schamele schapen,
zelf nam ze genoegen met de gaten
en warmde hart en handen aan
de glimlach van mijn slapen.
Tijdens het buitenzetten van de vuilniszakken, 3 september 2009
Ik mis je vuilnis
Sinds jij er niet meer bent
heb ik er niet meer op gelet
de bloemetjes te zetten, buiten,
en het vuilnis.
Want ik mis in die Ivago-zak
de imago-haartjes van je pas geschoren bakkebaard
en zelfs het aroma van de as van je sigaar,
en ach ja, ook ja, je stem die op de vuilkardag
“Schat, zet jij de vuilniszak…”
Doch, na al die jaren, wordt mij
door anderen nu toch ten stelligste aangeraden
“De bloemetjes toch weer eens buiten…”
Maar ik ben het toch niet meer gewoon
om verwelkte rozen -die jij mij af en
toe eens gaf- het huis uit te moeten gooien.
En de vuilniszak, die vergeten zij,
compleet. Gegarandeerd.
3 september 2009, 03u53, met de fiets op weg naar mijn kot, na een feestje
Zelfverdediging
Mijn ongeschoren schaamhaartjes,
een natuurlijk afweermechanisme:
als kleine dennennaaldjes
prikken ze,
als je ongehoord komt dichter.
Badkamer, 11 augustus 2009
Lichaamsgeurtjes
Ben jij mij deodorant gezind?
Zal je me redden
wanneer ik in eigen zweet verdrink
en mijn gebreken maskeren
als ik stink?
Bus, 23 juli 2009
Voor mijn pépé
die, hoewel hij al enkele jaren zonder benen leven moest, er toch nog steeds stónd,
en over hoe hij de levenskracht bezat van tien levenslustige jongemannen tezamen.
Mijn pépé
Dit gedicht MOET sterk zijn,
zo sterk als hem.
Maar híj kon staan
zonder benen.
Zeg mij, hoe dicht ik,
zonder woorden te lenen?
In bed op kot, naar Flamenco luisterend, 19 april 2009
Huisgenoot?
Ik woon in woorden.
Breek mijn gevel open
......en...... leg
om ....ons...... heen
......de.... stenen
in zinnen van betekenis.
Bureau kot, na Vooruit Café, 31 maart 2009
Danseresje
Nooit de voeten op de grond,
behalve wanneer in dansschoentjes,
bloedrood, vermomd,
balanceert ze in naakt kleed en evenwicht
op de grenspaal en douane van schaduw en licht
waakzaamheid van bewaker strelend, stelend
Slechts het aandoen van hun combinatie
brengt immers inspiratie tot gedicht.
In de Make Up te Gent, 27 maart 2009, 04u43
"In de Make Up, na uitbundig te hebben gedanst, met vermoeide benen zittend aan de kant met boekje en potlood in de hand, kwam de inspiratie voor een gedicht dat ik toch absoluut moest afwerken toen ik even later op mijn kot was beland. Resultaat: behoorlijk vermoeid, maar intens gelukkig!"
Aan Saartje,
iedere andere vriend,
en de vriendschap.
Discobal
discobal die niet danst
glitter zonder glans
dansschoen zonder lak
beweging zonder kracht
totdat jouw hand de spiegelbalvlakjes raken kan
en al draaiend met een vriendschapsgratie
mijn nacht en lach glamoureus bemannen zal
Kot, na etentje Half-time, 25 maart 2009, luisteren Amélie Poulain
Dichten brengt me
dichter
bij wat in mijzelf
verborgen ligt.
Bureau kot, 6 maart 2009
Bestemming onbekend
Het leven is een herberg:
ontelbare kamers met opgemaakte bedden,
steeds klaar om ervaringen te voltrekken.
Heb jij het lef de kleren uit te trekken
en, samen met het onbekende,
aan, het laken van ontdekking?
Bureau kot, tijdens voorbereiden practicum, 16 februari 2009
Wervelwind
Als een kindje zit ik op de kermismolen
met een, in mijn jonge nog niet veel gewende ogen,
verbazingwekkend snelheidsvermogen
Als een op hol geslagen windroos
ben ik opa-vader-knaap,
groot en klein, al tegelijk
Mijn voeten komen los van leven
door moeder en aarde tastbaar gegeven
-onontkoombaar- straks ben ik verdwenen
Zetel kot, 12 februari 2009 (tijdens luisteren Mira)
Volle glazen
OVERMAAT AAN VOLLE
GROTE RONDE BORSTEN
Mijn aanbod?
Dat bestaat uit slechts één paar,
en kleiner van formaat.
De overschot aan vrouwelijke hormonen
is gegoten in de volheid van mijn woorden.
Helaas lijkt door onverzadigbaar te kijken
het vermogen tot horen je niet langer te bekoren;
en mijn stem zinkt tussen 't marginale zingen
in de Gentse Goot en Overpoort.
Zeg mij, wanneer is het,
dat we weder zullen klinken,
niet met twintig te snel lege pinten,
maar met twee glazen, vol van grootse
waarheid en verzinsels?
Floréac, 5 februari 2009
Wie zal eerder breken,
de stilte of mijn stem,
wanneer ik mij, geheel alleen,
tegen de eenzaamheid verzet?
Bureau kot, 15 december 2008
Verzamelaar
Alle plaatsen en gedaanten
die ik aan een waslijn
in mijn hart bewaar
zou ik, al te gare,
om mij heen willen vergaren.
Zodat ik, wanneer ik gaarne
mijn verleden wil doen ontwaken,
niet nostalgisch bang
naar leegte hoef te staren,
maar kan dwalen,
als ridder, onversaagd geachte,
in mijn garderobe van gedachten
en beamen met een glimlach.
Met de fiets op weg naar de Aldi, 12 december 2008
Meisje
Met de ladder in haar panty
wil ik klimmen,
bij haar naar binnen,
barrière van
haveloos verwaarloosd
overwinnen
en mateloos
beminnen.
Bureau thuis, 23 november 2008, tijdens het vallen van de sneeuw
Voor P.
Prins
Een verre droom is wat je lijkt,
verborgen onder het stof van de realiteit.
Voel je de zoldergloed waarin
oude sprookjesboeken zijn gewijd,
door pretlichtjes in de ogen
van een kind, hoogbejaard in tijd?
Bureau, 24 oktober 2008
Vrij
Je bestaansgewaad, badend
in naaktheid, gebaart spraakzaam
“Nader
langzaam, verdwaal
eerst in tijd, daarna in
mij”
Het leven leidt.
Bureau thuis, 10 oktober 2008
Moeder en kind
Het vasthouden
loslaten
en verte toelaten,
brengt dichterbij.
Bureau thuis, 10 oktober 2008
Liefdesles
Hou me vast.
In je houden van.
Hou missen voor vergissen,
bouw op innige
herinneringen,
beste fundering en lering
voor beminnen.
Bureau kot, 29 september 2008
Ben ik bij zinnen?
RiLLiNG
.
.
Het
leven
streelt
me
.
.
STEELT MIJN ZINNEN
en bemint me
.
.
Of verzin ik?
Kijkend in raam kot, 29 september 2008, wanneer het buiten al donker is
Reflectie
Dat een raam ook vaak
definitie van spiegel beaamt,
reflecteert dat men uit
beeld....... hen
.........van
geest .......ik ben
beter detecteren en kennen leert.
Bed, 14 september 2008
Droge tranen
Mijn lichaam,
hongerig en uitgedroogd
in oorlogsnood.
Mijn woorden
wenen in mijn plaats, opdat
geen water zonder noodzaak
in tranen dood zou gaan.
Bed, 7 september 2008
Dé Danser
Ik ben géén regendruppel,
want die zijn met véél
en ik ben alleen.
Ik ben één traan,
uit één iemands verdriet,
die door niemand wordt gezien.
Ik ben Dé Danser
op het lied van uitbarsting
in buien op het dak.
Een buiging,
voor ik door warmte
van inspanning verdamp.
Het lichaam klapt, in een schaterlach.
Babysitten bij Tine & Thomas, 10 augustus 2008
Paradijs
Een wereldbeeld uit legoblokken,
kleurrijk en steunend op elkaar.
Kindjes spelen al zo jong met het ideaal,
maar vergeten, eens bij volwassen bakstenen,
heel vaak het feeërieke in ons aards bestaan.
Doch...
Ook een bom geeft lichtfestijn,
een paradijs waar engeltjes aan 't spelen zijn.
Badkamer, 4 augustus 2008
Onderhuids
kleed ik je uit
en trek je schaamte aan,
onder de bontjaswarmte
van mijn lichaam.
Tijdens het strijken, 25 juli 2008
Strijk nooit een glimlach glad
Als ik je kleertjes strijk,
en in gedachten
mijn handen door je haar,
denk ik aan de kreuken
in je korte bestaan
en de krachtige plooi
van je glimlach.
Bed, 4 juli 2008
Tienervrouwtje
Wit ongeschonden ondergoed,
ongewoon gekroond
door rood.
Bloed verlies
van kind zijn.
Begin volwassenheid?
Geborgenheid is nodig
en wederzijds vertrouwen,
om de zorgen van een
Tienervrouwtje,
nieuw in diens levensbeschouwing,
bij de vuile was te gooien
en alles mooi weer wit te tov 'ren.
Bed, 3 juli 2008
Wollen Wolken
Regen, woud
van druppels.
Mijn kluts onthutst
verdwenen tijdens wenen,
meen ik niet meer
waar te nemen
de bomen door het bos.
Een traan
Klautert omlaag,
van de wollen wolken die
wonen in mijn hoofd vandaan,
neerKlatert monotoon
met werelds water
en verdwaalt.
Bed, 29 juni 2008
Ontwikkel mij
Vingertoppen zorgen voor genot:
Vindingrijk zonder vrees
strelen ze mij.
Vinden schaamteloos
naakte plaatsen,
ontdaan van lichaam,
in het laken van mijn
bestaan gewikkeld.
Ontwikkel mij.
En doe mij aan.
Aangedaan.
Pas ik?
Bus, 20 juni 2008
Dronken Liefde
Porto-rode lippen.
Hart bonst
door alcohol en opwinding.
Pompt dronken liefde
rond in lichaam
Wiegend Waggelend.
Prompt val ik.
Voor en in
jouw aanblik en jou.
Bureau, 14 juni 2008
Ik bemin je
Ik bemin je
littekens, lelijkheid
met betekenis,
bekentenis van
wijlen een gebeurtenis
en je rimpels,
verschil tussen vrouw en kind.
Geen schmink!
Perfectie verminkt!
Aan het raam, 29 mei 2008
Kattenkwaad
De wind geniet
van je haar dat
s
t
r
e
e
l
t
wat het niet ziet.
En in ’t geniep
.......................De Deugniet!
een briesje steelt
een blik onder je kleed.
Wat niet weet, niet deert.
Wat als ík de wind was?
Examens, 29 mei 2008
Denk-Isolement
Examen - Isolator
in vitro irreële wereld
ironisch rationeel
Ingewijd in schijnbaar lijden
kan het kleinste fijne
mij verblijden,
zelfs de sleur der alledaagsheid
lijkt bevrijdend.
Badkamer, 13 mei 2008
Een dekentje van dons
Je naakte teen op de vloertegel
roept naar mijn behaarde,
om een dekentje van dons
en welbehagen.
Bureau, 4 mei 2008
Aan de lezer
Zoals de wind teken is
van leven in de lucht,
geeft jouw lezen betekenis
aan wat, eens berucht
in mijn geestelijk gehucht,
nu als gedicht is opgericht.
Verlicht worden mijn woorden,
wanneer een tinteling, geboren
in jouw ogen.
Bureau, 23 april 2008
Een hoofd als kaas met gaten
Tot kaas met gaten
zijn mijn hersenen
herschapen en herwerkt.
Dit is alles wat mij van hen rest,
nadat een tengere helft werd weggepest:
Een gekwetst geschenk,
gedrenkt in verwensingen
door en aan mijn zelf.
Een ziektekiem die van
bederven en bedwelmen,
maar niet van dood,
geniet, erop bedacht om
te vallen en te strikken,
mijn heden van verleden af te binden.
Zelfs herinneringen beginnen te ontbinden.
Dat ik een glimlach moet ontginnen,
zodat je me toch nog kan beminnen?
Ik vraag je:
Aanvaard, en als je kan ervaar:
Ik voel me bedaarder in een traan,
het eerste dat ik heb gelaten
toen ik tot de levenden werd verklaard,
mijn verste en naaste aandenken
van een wereld waarin ik ben ontstaan
en die mij nu stilaan ontgaat.
(Ik ben vaak niet meer tot praten in staat.)
Maar luid knaagt onderhuids
de walgelijke kwaal,
Vandaal van Mijn Levensverhaal.
Bureau, 20 april 2008
Ons verlangen danst in de pen in mijn hand
Als al je zand in de loper is gestrand
en alleen ik nog overblijf
met ons door de tand des tijds onaangetast geheim
“Hoe samen gelukkig te zijn”
zal ik het in ons hart verscholene
openbaren en verklaren
hoe kras en niet krampachtig
de karakterdans van samen was;
hoe gaarne ik je zag.
Je met woorden wederom
tevoorschijn toveren
en je lippen lezen in de regels die ik
wegens en met jou heb geschreven
en ze strelen met mijn levenspen
die beeft, zodat je weet
dat ik het ben.
Bed, 14 april 2008
Dag Poëzie
Dag Poëzie,
hoe gaat het met je?
Met míjn traan
gaat alles goed,
zolang jouw klank
haar glanzen doet.
12 april 2008
Mijn liefste Onbepaaldheid,
Mijn onbepaalde Liefste,
Je vaagheid dreigt
héél langzaam
weg te slijten.
Moet ik daar bang voor zijn?
Living, 31 maart 2008
Troost
Grijze Grafsteen
.........................met bloemen.
Je lijf dreef bergaf,
.............................het vermoeden boende je gemoed,
Je moest er vanaf.
............................Ik voelde het, aan je zoenen.
Zij waren:
krachtiger, door zwakte
en verzoenden mijn leven
met jouw dood.
Gerouwd om je glazige ogen
open ik hun glans in m ’n hoofd,
waar zij mij immer zullen bekoren
en van je dood beroven,
als een dief in de dag
die de nacht en onmacht steelt.
En mij streelt,
als ik regen
en de wolken wenen.
Bureau, 3 maart 2008
Volgend gedicht verdiende een 5e plaats in de Stimuleringsprijs van Eindhoven en werd daarbij gepubliceerd in de speciale uitgave rond die wedstrijd. Oorspronkelijk maakte dit gedicht 'Zonsondergang' eigenlijk deel uit van een langere tekst getiteld 'Ik teken een gom, en gom het teken' , die u onder dit gedicht kan lezen.
Zonsondergang
Het daglicht wordt aangeklaagd
door een statige straatlantaarn:
Zij wil rechtspraak,
zij kaart aan
dat zonnestralen krassen maken
in de ogen van de mensen
en de messen scherpen
van het bedrog
dat in de wereld is gevestigd.
Zij, de lantaarnpaal,
een voor magie capabele gedaante,
waagt het schandalig te verklaren
dat de dominante stralen van de zon
zich, van niets gebarend,
hoger achten dan de hare.
Het vonnis luidt:
ZONSONDERGANG
(zodat kabaal en straal
van zon en straatlantaarn
gezamenlijk bedaren,
en de aarde
zonder zorgen verder draait)
------------------------------------
Oorspronkelijke tekst:
Ik teken een gom, en gom het teken
Bij Haar kan ik tekenen,
verteken ik de wereld.
Het daglicht wordt aangeklaagd
door een statige straatlantaarn:
zij wil rechtspraak
zij kaart aan
dat zonnestralen krassen maken
in de ogen van de mensen
en de messen scherpen
van het bedrog
dat in de wereld is gevestigd.
Zij, de lantaarnpaal,
een voor magie capabele gedaante,
waagt het schandalig te verklaren
dat de dominante stralen van de zon
zich, van niets gebarend,
hoger achten dan de hare.
Het vonnis luidt:
ZONSONDERGANG
zodat kabaal en straal
van zon en straatlantaarn
gezamenlijk bedaren.
Ontdaan van opdringerige lichtobstakels
worden Haar en mijn schaduw verder aangemaand
elkaar aan te raken,
een weerkaatsing van het licht van Haar en mijn ik.
Bij Jou kan ik nog enkel gommen,
Mijn Mopperende Honnepon,
onze vetes in leegtes vermommen.
Ons liefdeslicht wordt
van exhibitionisme beticht:
té naakt voor deze wereld,
geen plaats voor fantasie,
misplaatst fanatiek
elkaars lichaam bedaren.
Een teloorgegane romantiek.
Exhibitionisme,
’t wordt niet langer betwist.
Dit is ons liefdesverdict:
Wij zijn te mager,
Jij en Ik te dik.
Ons verleden in vlokjes gom versnipperd,
tot wit slinkt
onze regenboog.
Loochen niet
.....................ontgoocheld
.........................................?
Ik kon niet blijven potlood slijpen
om onze relatie te polijsten.
Ook voor porselein, eens mooi om naar te kijken,
schijnt breken toch onontbeerlijk te zijn?
Maar hoe ik ook gom,
harder, zachter,
onze krachtigste potloodkrassen
blijven diep in het papier,
mij lijkt schier ter vertier.
Ik kan er niet overtekenen,
een gedweeë leegte
bemachtigen met mijn hand.
Schril herinner ik me hoe ze erin
werden vastgepind,
met de kilte van een meningsverschil.
De tijd is bereid,
mijn hart en verstand
zijn rijp.
Vanwege mij aan Haar:
een nieuw tekenblad gevraagd.
Mijn potlood ben ik niet veroorloofd
te hervervaardigen,
dat blijft verkort door Jouw,
eens ons,
bestaan.
Het slijpsel:
bewijs van ons verhaal.
Tussen ontkrachte spullen in de prullenbak geraakt.
23 februari 2008
Gewaagd: een stukje proza, een verhaal met een moraal. Geslaagd?
De muzieknoot & de voetnoot
Het was herfst. De muzieknoot keek vanuit hogere sferen neer op de voetnoot.
“Wat is de zin van uw bestaan, daar aan de voeten van de notenboom? Wij, die de kruin bevolken, behagen immers de mensen met onze opmerkelijke aanwezigheid te midden van een bonte kleurenpracht. Gij echter, verdoken in het lange gras, bezit niet meer dan een bitter bruine vacht.”
Het zilt van een traan overspoelde de bitterheid.
Op dat moment raapte een kind de voetnoot op, speelde er even mee, slaakte kreetjes van plezier, en liet ze na aflopen van het spel zorgvuldig terug achter bij de notenboom.
“Ik geef de mensen voeten, opdat ze zouden kunnen dansen op het lied van het leven,” sprak de voetnoot toen verheugd, verwarmd door de kindervreugde die hem net te beurt was gevallen.
De kruin werd bloedrood. Van schaamte en van jaloezie.
Verwonderde kreten van voorbijgangers. Nog nooit hadden zij zulk een rode kruin gezien; en nog nooit had de kruin van zoveel aandacht genoten, waar hij uiterst veel van hield.
Hij begreep dat hiertoe de bijdrage van de voetnoot had gediend.
Daarop verlaagde de muzieknoot; een bastoon bracht beide noten dichter bij elkaar.
De immer rechte lijnen van de notenbalk plooiden zich tot een glimlach.
17 februari 2008
Ik wil dat je blijft! Maar de tijd verdrijft
Ik verlies
haar
op m ’n hoofdkussen
haar kussen
uit m ’n hoofd.
Van punt tot wortel
is zij weg
gerukt,
beschutting in mijn leven,
putten in mijn schedel
zijn gedrukt
als statige kraters van een kale maan.
EEN VERGIET VAN VERDRIET.
Het glas van haar schoonheid
............................................die ook de mijne was
omvattende
fotolijst
glijdt
naar beneden,
bijster
wordt het spoor in mijn leven.
Ketsende scherven schetsen
een Betoog van de Dood,
als bondgenoot die klinkt in het oor:
Glas Geklingel
rinkelt springt
Springlevende Herinnering
aan haar
haar,
als een machtige vlag wapperend
in de wind.
Memoires over
een waardig koninklijk bewind,
beraamd en bezield
door
een Melodie van Liefde
die van mij,
en haar
Examens, 25 januari 2008
In bloktijden
Als aantal pagina ’s per uur
de snelheidseenheid blijkt
waarmee de tijd verstrijkt
verblijd ik mij met turen
naar het tumultueuze en fabuleuze
bestaan
bladzijden komen, bladzijden gaan
Tot het gestage sputtert een zucht
slaakt en staakt
dan is ’t gedaan
1 januari 2008, na een sprookjesnacht in de Charlatan te Gent
Nafeestgevoel
De lucht gekroond door sprookjestonen
zindert zalig na
in mijn vermoeide broeken
en mijn door feest vereerde benen
geuren smeulend,
zich verheugend op
een wasbeurt
en meer van zulk
Utopisch bewust geluk
een unicum – een must
Examens, 24 december 2007
Met gefluoresceerde cursusbladen
verkreukeld tot
felgekleurde vleugels
van papier
Lanceer ik
mijn persoon
naar
de hoogte zonder zorgen
van een
als in sprookjes getooid
WOLKENTAFEREEL
Creëer voor mijn
bekladde gedachtengang
een WeReLd VaN pLeZiEr
Een reis rijst
op uit
gepeins
en trekt mijn denken
weg van hier
Naar Heinde
en Ver
..........Verder
.....................Verst
Binnen in mijn eigen hersencel
11 november 2007
Mag ik?
Mag ik:
In je binnen glijden?
Je korset van comfort, verstijfd
en geijkt met als maatstaf
het kleinste van je zijn,
met de ruwheid van mijn zachtheid
openrijten?
Water naar je tranen leiden?
Bus, 9 oktober 2007
Leven in Nevel
Leven in Nevel.
Mislukte kluchten in de lucht,
De Inspiratie slaakt een zucht.
Zij gaat gebukt
onder het juk
van ontkleurde leuzen
die eens meenden
met eufemisme te mogen verheugen.
Deur van Mijn Humeur,
laat een kier geschieden;
ik gebied te openbaren:
Grote Sprookjes
& Verhalen.
6e middelbaar, 2006
Geschoten Brood
Onvolledig leed, verstreken één voor één,
en in de kiem gesmoord en dood
bijna althans, gedachten lachen
daden uit, als getraumatiseerde apen.
Daar in het zand, snakkend naar verband,
ligt een kind te snikken.
Om de dood of om het leven?
Iedereen gaat beven bij het beeld van
mensen schieten, bloed vergieten,
gedachten vallen, galmen, lachen
niet alleen heel hard
maar snijden door lijnen, lijken, zijn-en
Zijn-en die blijven
niet en waren, varen
op een gore doodsrivier,
kolkend vol van
dol getier en gedenk dat
Mensen-Beesten-Geesten
transformeren, keren om en om
onder zo ’n rood doorbloede zon.
De Automaat
Zaterdag 23 juli ben ik gastdichteres in De Automaat die van 14 tot 20u in het Baudelopark in Gent zal staan. Deze automaat serveert geen zoetigheid of dranken, maar wel gedichten en liedjes voor 50 cent per stuk! Kom dat zien, werp en ontdek!
Een Turnhoutse creatie van Tom Driesen, Wim Paeshuyse, Sus Van de Leest en Wouter van Peer. Meer info op http://www.deautomaat.be/ !
'En het grootste deel schreven we samen in bed' - Gentse Feesten
Maandag 18 juli 2011: Optreden tijdens de derde editie van het woord- en beeldfestival 'En het grootste deel schreven we samen in bed', georganiseerd door De Wolven van La Mancha.
Los Perros Calientes, Goudstraat 2, Gent
GRATIS TOEGANG!
Kif Kif!
Zaterdag 2 juli, 19u30: optreden tijdens Club Canal in het kader van de Kif Kif Awards 2011.
Meer info op http://clubcanal.be/programma.html en http://www.kifkif.be/page?&orl=1&ssn=&lng=1&pge=89
Zaradi Tebe
Poëzie- en straattheaterfestival in Gent, 4 en 5 juni! (Pierkespark, Haspelstraat 31)
Georganiseerd door De Wolven van La Mancha!
Een kort poëzieoptredentje van mijzelf op zondag 5 juni tussen 12:50 en 13:00.
Meer info op http://www.zaraditebe.com/
Poëzie-avond bij Tijs
Op 19 mei 2011 brachten Hannah Pinson, Kevin Amse en ik onze gedichten tot leven in Tijs' studio vol aandachtige jonge mensen. Een aangename avond waarop we nieuwe mensen warm wisten te maken voor poëzie!
Poëzie leeft! Lang leve de poëzie!
Met dank aan Tijs.
De Sprekende Ezels
Maandag 21 februari: deelname aan De Sprekende Ezels in Leuven
Maandag 7 maart: deelname aan De Sprekende Ezels in Gent
Aftersun
Poëzieavond 'Aftersun', georganiseerd door De Wolven van La Mancha op vrijdag 28 januari om 20u00 in Los Perros Calientes (Goudstraat 2, Gent).
Woordkunst: Philip Volckaert, Wannes Vande Voorde, Dorien De Vylder, Bobadas, Philippe Marmenout, Dirk Elst, Bardthesque
Zang: Fiona Zemmeny De Coene, Charlotte Adigéry
Percussie: Dirk Elst, Tom De Wulf, Ada Arenas
Tentoonstelling beeldende kunsten door textielkunstenares: Julie Kennivé
Geluid door DJ Damberd
Presentatie: Philippe Marmenout
WELKOM!
DICHTERS IN 't PRISONG - POËZIE VOOR HET VOLK
Woensdag 15 december: gevangenis Oudenaarde
Dinsdag 21 december: gevangenis Gent
Vrijdag 17 december, 20u00: 't Volkshuis in Gent (Sleepstraat 33): na enkele optredens in verschillende gevangenissen binnen dit poëzieproject, brengen wij u deze avond POËZIE BUITEN 'T PRISONG! Ontdek deze avond wat u de voorgaande niet kon, wegens uw vrijheid.
Vrij podium Fulltime Farmacie
Dinsdag 30 november, 19:30, Home Boudewijn (Harelbekestraat 72, Gent, vlak naast de faculteit Farmacie):
Volgens de traditie organiseren wij, de laatstejaarsstudenten Farmacie (De Fulltime), gedurende ons laatste semester als student verscheidene activiteiten. De bedoeling is om met deze activiteiten op een plezante manier geld in het laatje te krijgen en om met dit geld onze 5-jarige loopbaan in schoonheid en met een volle week feest te kunnen afronden.
Voor het eerst in de Gentse Farmaceutische geschiedenis wordt dit jaar ook een vrij podium georganiseerd!
Voor een luttele 2,50 euro (ter sponsoring van de Fulltime) bieden wij u een plezante verrijkende avond aan:
Vicky, Eline & Jos (musicalmuziek + covers)
T' Jollyn met band (Jazz)
Dorien (poëzie)
Koen Dalini (spoken word, elektronische beats, didgeridoo, djembe)
Thomas met band Abused (klassieke rock / experimenteel / psychedelisch)
Lien met band (Spaanse en Nederlands nummers + covers)
DEUREN OPEN OM 19:30
CROQUES VERKIJGBAAR!
ABENDUNTERHALTUNG #1
Vzw Amedee
EEN CULTUUR OP ZICH
Kondigt aan
ABENDUNTERHALTUNG #1
literaire performances
geregisseerd door Didi De Paris
woensdag 24 november. 20.30
in café Amedee, Muntstraat 4, 3000 Leuven
gratis
Met:
Dorien De Vylder
Tunde Adefioye
Elvis Peeters
Joost Van Kerkhoven
3 optredens in 1 week! (lacht)
Maandag 25 oktober 2010: optreden op vrij podium De Sprekende Ezels in Brussel
Donderdag 28 oktober 2010: optreden tijdens de Urban Woorden poëzieweek in Leuven
Maandag 1 november 2010: optreden op vrij podium De Sprekende Ezels in Gent
Vrij podium Slotfeest 1001 Liefdes
28 augustus 2010: Deelname aan het vrij podium van het slotfeest van project '1001 Liefdes' van Creatief Schrijven in Brugge.
Dichters in de Prinsentuin
Gratis poëziefestival 'Dichters in de Prinsentuin' in Groningen vanaf woensdagavond 28 juli tot vrijdag 30 juli. http://www.dichtersindeprinsentuin.nl/nieuws.php Ikzelf breng er mijn gedichten tot leven op donderdag 29 juli 2010:
-15u00-16u00 op het Theeveld: optredens van de al bekende dichters Rodaan Al Galidi en Jos Versteegen. Vervolgens Storm in de tuin!: Korte voordrachten van de jongste dichters (waaronder ik) met muzikale intermezzo's door Uinko Eerenstein
-16u00-16u45 in de Loofgangen: Tijdens een loofgangen-blok nemen zo'n 20 dichters tegelijkertijd plaats achter uitsparingen in de heggen bij de rozentuin. Het publiek loopt aan de andere kant van de haag, door de overdekte loofgangen, en kan op deze manier kiezen bij wie het even stilstaat, blijft luisteren en misschien wel een vraag stelt.
Bovendien werd mijn gedicht 'Bontjaswarmte' gepubliceerd in de festivalbundel én op een van de drie ansichtkaarten gedrukt die verspreid werden in heel Groningen.
Gentse Feesten 2010
-Zaterdag 17 juli ,20u30: "En het grootste deel schreven we samen in bed": !!gratis!! 10 daags cultuurfestival in Los Perros Calientes (Goudstraat 2, Gent) tijdens de Gentse Feesten.
(Programma 17 juli: Bobadas & Rash * Dorien De Vylder * Evi Millecam * Anna Perneel * Rauw en Onbesproken)
-Donderdag 22 juli ,20u: Alles Kan Festival (aan Boomtown), maar liefst IN EEN ROZE CARAVAN! (http://alleskanfestival.be/)
-Zondag 25 juli ,21u: deelname aan vrij podium op woord- en beeldfestival "En het grootste deel schreven we samen in bed" (Los Perros Calientes, Goudstraat 2)
Sneak Preview Alles Kan Festival
Op zaterdag 15 mei 2010 vond de Sneak Preview van het Alles Kan Festival plaats in de Vooruit te Gent. Aangezien ik me nog steeds op Erasmus bevond in Madrid (mijn laatste weekje daar), misliep ik de kans om live in de Vooruit op te treden (en dat had ik nochtans héérlijk gevonden).
Gelukkig waren de mensen van het Alles Kan Festival wel zo vriendelijk om een zelfgemaakte collage ter voorstelling van mijn persoon en werk samen met een eveneens zelf in Madrid gemaakte selectie van gedichten daar omhoog te hangen. Zo was ik toch ook een klein beetje aanwezig bij dat gebeuren...
Once Upon A Fest
15, 16 en 17 april 2010 vond Once Upon A Festival plaats, een nieuw festival bij het kasteel van Laarne (http://www.onceuponafestival.be/).
Oorspronkelijk was het de bedoeling om enkele van mijn gedichten op grote doeken te schilderen en op te hangen. Helaas bleek de organisatie over te weinig budget te beschikken en werd dit afgelast. Ik heb toen mijn in A3-formaat uitgeprinte geplastificeerde gedichten (die vorig jaar een plaatsje vonden in de boom op het Alles Kan Festival) ter beschikking gesteld. Zij decoreerden een der feesttenten, deze die voorzien was van grote tapijten om gezellig op neer te strijken.
Fascinerend is dat twee gedichten door onbekenden zijn meegenomen (stelen noemen ze dat, geloof ik), waarvan een nadat het nog geen twee uren was opgehangen... Stelen mensen immers niet enkel dingen van grote waarde?
Mini-Spaans-poëzie-projectje (Erasmus, februari-mei 2010)
Op Erasmus in Madrid leerde ik een Italiaanse Erasmus-studente kennen die volgende opdracht kreeg voor haar studies: maak een grafisch ontwerp bij een gedicht in het Spaans.
De uitdaging ontstond om enkele van mijn gedichten in het Spaans te vertalen, het eerste waarmee ik het probeerde was Bontjaswarmte.
Iemand die zowel de Nederlandse als de Spaanse taal beheerst, paste mijn vertaling nog wat aan (zo goed is mijn Spaans immers nog niet, na nog maar drie weken in het Spaanse leven vertoefd te hebben en als enige voorbereiding drie weken intensieve Spaanse cursus in september te hebben gevolgd).
Wanneer het grafisch ontwerp vorm krijgt, hoort u daar zeker van. Hier volgt alvast de Spaanse vertaling!
Oculto entre tu piel
te desnudo
y me pongo tu vergüenza,
debajo del abrigo de mi piel
en mi cuerpo caliente.
(Onderhuids
kleed ik je uit
en trek je schaamte aan,
onder de bontjaswarmte
van mijn lichaam.)
...HELAAS wist de Italiaanse Erasmus-studente mij nadien te vertellen dat het project niet doorging. Een ander vak zou belangrijker geweest zijn dan dit project, dus vandaar. Maar in ieder geval ben ik wel blij dat ze me aanzette om dit gedicht in het Spaans te vertalen! Het was een manier om mijn Erasmus-vrienden een beetje meer te tonen met wat ik bezig ben in mijn leven...
Poëzieleesgroep in het Poëziecentrum, zaterdag 5 december 2009
Zaterdag 5 december was ik te gast bij de poëzieleesgroep begeleid door Ilse Weber in het Poëziecentrum. Ik begon met een klein optredentje en daarna zijn we nog dieper ingegaan op mijn poëzie. Een hartverwarmende voormiddag op de zolder van het Gentse Poëziecentrum!
Vrij podium De Sprekende Ezels in Leuven, 23 november 2009
20u30 in café De Metafoor:
Line-up :
Dorien
Tunde
(eventueel een streepke muziek)
Wannes
Pauze
Maité
Brecht
GMT (muziek)
Publicatie in boek 7 van '1001 liefdes'
Publicatie van mijn gedicht 'Mijn liefste Onbepaaldheid' in boek 7 van '1001 liefdes', een project door Creatief Schrijven. Dit boek is te koop op de boekenbeurs of via www.unibook.com.
www.1001liefdes.be
Poëzie, muziek en wetenschap in De Afkikker (Sint-Kwintensberg 52 in Gent, 14 oktober 2009)
Avondprogramma:
Poëzie: Dorien De Vylder (http://doriendevylder.blogspot.com/)
Klezmermuziek: Maggid (http://www.myspace.com/maggidklezmer)
Verder is Dr. Vladimir Kaigorodov de hele dag, vanaf 11u, in de Afkikkker aanwezig, een wetenschapper die al uw vragen over (cel)biologie beantwoordt.
http://www.afkikker.be/mambo
Gents dichterscollectief De Wolven van La Mancha organiseert in Los Perros Calientes: Woord- en Beeldfestival (Gentse Feesten 2009)
Toen ik heel onverwachts twee gedichten bracht, de eerste avond dat ik in Los Perros Calientes kwam:
Filmpje van mijn optreden op het vrij podium is terug te vinden op youtube:
http://www.youtube.com/watch?v=uZONbYaPzMM
Open podium Creatief Schrijven (Gentse Feesten 18 juli 2009)
Programma Open podium
Poëzie@Ghent in cap- 18 juli 2009
Maagdenstraat 14 - Gent
Schrijfliefhebbers in alle maten en gewichten liggen Creatief Schrijven nauw aan het hart. Schrijvers doen ‘het’ vaak alleen, maar willen vooral gelezen, gehoord en gezien worden. Vers aanstormend talent, maar ook rasechte habituépodiumbeesten geven daarom hun woorden aan het publiek. En u? U kijkt, hoort, en ziet of het goed is.
Van 14.00u > 17.00u Schuunschgreivers en Propere Tuupe
De Schuunschgreivers is de schrijfclub van Bij' De Vieze Gasten, het sociaalartistiek project in de Gentse volksbuurt de Brugse Poort. Deze schrijftalenten stellen zich de vraag: ‘Wat zie je wanneer je niet meer ziet?’ Het antwoord wordt begeleid door de heldere klanken van de Propere Tuupe, het muziekgezelschap van Goeste Majeur (het muziekhuis van Bij’ De Vieze Gasten) dat onder meer accordeons, bandoneons en blaasinstrumenten beroert.
Van 20.00u > 23.10u: Open podium
1001 Liefdes: maakt liefde blind?
Geertje De Ceuleneer en Geert Maeckelbergh volgden hun gevoel: ze vroegen zich af of de liefde blind is of maakt. Uitvoerig belichtten ze dit vraagstuk voor 1001 liefdes van Creatief Schrijven. Vol passie lezen ze nu hun mooiste woorden en andere liefdesbrieven voor. Sacha van Loo zet een muzikale toon onder hun liefdesepos.
Vers aanstormend talent
Vera De Brauwer schrijft al vijf jaar gedichten en heeft een breed repertoire, waarin gedachten en gevoelens herkenbaar zijn. Soms schrijft ze in vaste vorm (vooral sonnetten), soms in vrije vorm. Sinds een jaar bedenkt Vera melodieën voor haar gedichten, die ze dan zelf a capella zingt. Deze gedichten zijn te beluisteren zijn op haar weblog http://veradebrauwer.punt.nl/
Tin Vankerkom brengt ’n unheimlich sprookjesachtig verhaal dat zowel aan de Fixkes, de Kaviyaks als aan de Witte doet denken, aldus de kritiek. Maar eigenlijk is ‘Desdemona of het gedroomde leven’ ’n zoektocht naar de aard van de werkelijkheid, de grenzen van de consensusrealiteit en een kind dat de grootste moeite heeft dit allemaal te leren.
Erika De Stercke houdt van taal. Op een speelse manier knutselt ze met woorden en maakt er een passend geheel van. Een mooie zin maakt haar dag goed en laat haar niet los.
Karlien Goeman is een jonge vrouw met veel energie en een poëtische stem. Ze houdt van kunst in al zijn vormen en verfijnt haar werk in de kunsthumaniora, waar ze zich helemaal kan uitleven. Karlien werkte ook mee aan 1001 Liefdes, een initiatief van Creatief Schrijven.
Studio Rinkelsteeltje brengt performances waarin poëzie en sprookjes ondergedompeld worden in muziek-en klankimprovisaties. Het wordt een wellnessprogrammaatje 'Van Gentser harte'. Nicole Ledegen stapt in de rol van vrouwelijke bard, Jean Vermeulen en Pascale Van Haelst begeleiden met stem en muziek.
Wim Paeshuyse is een dichter van 'collectief dichterbij', het jonge Turnhoutse stadsdichterscollectief. Hij is een literaire ster in de kempen, verscheen in enkele bloemlezingen en gaf in eigen beheer twee dichtbundels uit. Zijn optredens zijn een mix van humor, liefde en rock-’n-roll. Niet te missen!
Vanessa Debruyne is een vrouw met een missie. Ze wil één miljoen bomen in Vlaanderen planten. Vandaag liep ze de hele dag in een bomenkostuum door de stad om haar campagne te promoten. Maar voor jullie legt ze vanavond haar takken af en komt ze een verhaal vertellen.
Tom Driesen is te braaf voor blonde vrouwen
Lid van het Turnhoutse dichters collectief Dichterbij
hangt zijn poëzie op stickers aan palen en verstopt zelfgemaakte dichtbundels in boekenwinkels bij gebrek aan een uitgever
Bart Hannah Een Belg in de Lage Landen. Je kunt hem omschrijven in 3 woorden: choquerend, realiteit en zenuwachtig. Hij schrijft met de nodige humor en ironie over onrecht. Met zijn teksten, die meestal overgoten zijn met een vleugje 'reissfeer en taboe', maakt hij de Vlaamse en Nederlandse podia onveilig. Hij wil vooral niet beroemd worden maar berucht.
Peter Antheunis maakte tijdens zijn middelbare opleiding gedichten op banken, agenda’s en boekentassen. Hij onderscheidt zich met korte passionele gedichten, recht uit het hart en met een sociaal knipoogje. Onlangs bracht hij zijn eerste dichtbundel "Omarmingen" in eigen beheer uit.
www.everyonweb.com/peterantheunis
!!Dorien De Vylder!! beschouwt dichten als een zijn, een levenswijze, een extra en hoogste dimensie. Poëzie geeft haar bestaan meer kracht, meer gratie, legt een glans op alles wat ze op haar levensweg ontmoet. Het is een uiting van de meest waanzinnige verliefdheid die ze ooit heeft gekend: de liefde van en voor het leven. http://doriendevylder.blogspot.com
Eddy Vereycken is naast acteur ook schrijver. Hij bewerkte verschillende teksten uit het repertoire van Shakespeare. Eddy verrast vandaag met een eigenzinnige dialoog en leert ons dat een onthoofd hoofd toch spreken kan.
luk paard tekent schildert en doet de powezie
met de gedrevenheid en bezieling van de rock’n roll
wars van regeltjes en vormbepalinge recht uit de ziel en vlees en bloed
tevens doordronge van’et leve!
Frank Zonderland gaf tot heden 3 dichtbundels uit en wordt regelmatig in bloemlezingen gepubliceerd, ondermeer in '100 dichters'. Zijn laatste uitgever zei: 'Hij tart de lezer vaak en gebruikt de macht van het woord.' En de dichter Nic Van Bruggen: ' Hij gebruikt woorden harder dan het zandsteen van zijn gemoed.'
Abonneren op:
Berichten (Atom)